Szpital ma obowiązek zapewnić leki

marcinl, 29 maj, 2018 - 22:27
Martyna Sergiel

Od jakiegoś czasu nurtowała nas kwestia praw pacjenta. Jako portal piszący głównie o osobach z niepełnosprawnościami, zastanawialiśmy się jak wygląda sytuacja pacjentów z chorobami współistniejącymi?

 

Dla przykładu, jeżeli dana osoba cierpi na stwardnienie rozsiane, a trafi do szpitala z powodu zapalenia płuc, to po czyjej stronie leży obowiązek zaopatrzenia się w leki na wspomnianą chorobę podstawową?  Chorego, czy szpitala, w którym on się nieszczęśliwie znalazł?

 

Skontaktowaliśmy się w tej sprawie z Rzecznikiem Praw Pacjenta - Panem Bartłomiejem Chmielowcem, który, w odpowiedzi na dostrzeżony przez nas problem, wyraził swoją opinię na ten temat.

 

Na wstępie Pan Rzecznik powołał się na artykuł 8 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, zgodnie, z którym: „każdy pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty lecznicze w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym”.

 

Zdaniem Rzecznika, co również jest tutaj kluczowe: „podmiot leczniczy powinien być wyposażony w produkty lecznicze, wyroby medyczne, a przede wszystkim leki, odpowiednie do rodzaju i zakresu udzielanych świadczeń. Oznacza to, iż warunki, w których pacjent poddaje się określonym świadczeniom medycznym w ramach procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, nie mogą być swobodnie kształtowane przez podmioty udzielające tych świadczeń, ale wymagają bezwzględnego uwzględnienia standardów określonych w odrębnych przepisach”.

 

Z pewnością rzuca to nowe światło na problem odpowiedzialności zaopatrzenia się w leki.

 

W opinii Pana Rzecznika wyrażany jest jasno pogląd o tym, że powinność ta spoczywa na barkach placówek medycznych.

 

Ponadto, Pan B. Chmielowiec przypomniał o warunkach, jakie na szpital narzuca wspomniany przeze mnie w poprzedniej części tekstu, art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. w sprawie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w przypadku, jeżeli podmiot leczniczy ma zawartą umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

 

W artykule tym czytamy: „pacjentowi przyjętemu do szpitala lub innego podmiotu leczniczego podczas wykonywania zabiegów leczniczych, pielęgnacyjnych, diagnostycznych czy też rehabilitacyjnych, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy w stanach nagłych, zapewnia się bezpłatne leki i wyroby medyczne, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia”.

 

Pozostaje zapytać, co również mnie ciekawiło, jak należy rozumieć zapis: „konieczne do wykonania świadczenia”?

 

Czy stwarza to ewentualną furtkę dla szpitali, dzięki której lekarze mogą nie podjąć się podania wybranego leku pacjentowi, w imię przepisu, że „nie jest on niezbędny do wykonania świadczenia”?

 

Rzecznik Praw Pacjenta stoi na stanowisku, iż: „interpretacja wyrażenia „konieczne do wykonania świadczenia” powinna być dokonana rozszerzająco. Zapis ten dotyczy zaopatrzenia pacjenta w leki dotyczące bezpośredniej przyczyny hospitalizacji, ale również w leki niezbędne dla podtrzymania zdrowia i życia pacjenta wynikające z leczenia pewnych schorzeń współistniejących, które pojawiają się w trakcie hospitalizacji, a które powinny być leczone na koszt szpitala niezależnie od przyczyn tejże hospitalizacji”.

 

Co za tym idzie, jak mogliśmy się dowiedzieć:

 

„Niedopuszczalne jest pozostawienie pacjenta bez opieki, czy leczenia w trakcie pobytu w szpitalu w odniesieniu do występujących u niego schorzeń współistniejących, których nieleczenie może spowodować pogorszenie stanu zdrowia, czy nawet zagrożenie życia, bez względu czy zachowanie nastąpiło przed czy w trakcie pobytu pacjenta w szpitalu.”

 

Przekazano nam również, że: „szpital jest zobowiązany zaopatrywać się we własnym zakresie w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne i inne materiały konieczne do wykonania świadczenia na podstawie umowy”.

 

Posługuję się tutaj zapisem § 3 ust. 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na który to właśnie powołał się Pan Rzecznik.

 

Jak udało nam się zatem ustalić, w opinii Rzecznika Praw Pacjenta:

 

„Szpital nie może zobowiązywać pacjentów do dostarczania leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i innych materiałów koniecznych do wykonania świadczenia. Ma on obowiązek zaopatrzyć hospitalizowanego pacjenta w wyżej wymienione materiały niezbędne do udzielenia świadczenia, w tym w szczególności w leki. Niedopuszczalne jest oczekiwanie od pacjenta, aby ten zabrał ze sobą leki przyjmowane na stałe, których brak może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia, w sytuacji, kiedy z różnych względów nie będzie ich posiadał w chwili rozpoczęcia hospitalizacji, bądź ich ilość skończyła się w jej trakcie, a nie został uprzednio zaopatrzony np. w receptę konieczną do ich zakupu. W takiej sytuacji to szpital powinien zaopatrzyć pacjenta w wyżej wymienione leki, gdyż brak takiego zaopatrzenia może spowodować pogorszenie stanu zdrowia, czy nawet zagrożenie życia”.

 

Jest to mocne i klarowne stanowisko, które podziela również Rzecznik Prasowy Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Poznaniu.

 

Dziękujemy wszystkim osobom, które pomogły nam w przyjrzeniu się tej kwestii, w szczególności Rzecznikowi Praw Pacjenta z siedzibą w Warszawie oraz Rzecznikowi Prasowemu Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Poznaniu.

 

Artykuł został opracowany na podstawie opinii Rzecznika Praw Pacjenta, oraz stanowiska Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Poznaniu: http://nfz-poznan.pl/page.php/1/0/show/11838/

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz