Wsparcie na czterech filarach

marcinl, 6 luty, 2014 - 16:58
Łukasz Orylski

We wtorek (04.02.2013) z inicjatywy Regionalnego Ośrodka Pomocy Społecznej zaprezentowano w Poznaniu „Program wyrównywania szans osób z niepełnosprawnościami (…)” w naszym województwie na lata 2014-2020. Wspierana będzie aktywność społeczna, zawodowa, rehabilitacja i profilaktyka zdrowotna oraz dostępność infrastruktury. U podstaw przedstawianego programu leży potrzeba kontynuacji systemowych działań na rzecz OZN, zapoczątkowanych w 2007 roku oraz m.in. perspektywa starzenia się społeczeństwa, co zawsze łączy się z pewnymi dysfunkcjami.

 

Program konferencji ułożono tak, by każdy z czterech priorytetów został zilustrowany konkretnymi przykładami działań na rzecz równouprawnienia osób niepełnosprawnych w tej właśnie sferze życia. Tak więc, Agata Wittchen - Barełkowska z Teatru Nowego opowiadała o ofercie skierowanej ku osobom z dysfunkcjami sensorycznymi. Mogą one, w zależności od potrzeb, skorzystać z audiodeskrypcji podczas spektaklu lub wejść na scenę i dotknąć rekwizytów po jego zakończeniu (w tym trybie zrealizowano 12 przedstawień). Prelegentka zwróciła uwagę na sukces i kreatywność grupy teatralnej „Nowi w Nowym”, złożonej z uczestników prowadzonego przez Stowarzyszenie Na Tak WTZ „Przylesie”, a współkierowanej przez zmarłego niedawno aktora Wojciecha Denekę. Praktyki wspierania rehabilitacji zdrowotnej, zwłaszcza osób z uszkodzeniem rdzenia kręgowego zaprezentował Arkadiusz Napieralski, reprezentant Fundacji Aktywnej Rehabilitacji. W jego wystąpieniu szczególnie zainteresował mnie wątek wpływu aktywności sportowej na gotowość dokształcania się i podejmowania pracy. Perspektywy rozwoju przedsiębiorczości społecznej w regionie przedstawiła Natalia Wasilewska z ROPS. Spółdzielnia socjalna, zwłaszcza z udziałem osób prawnych i w kooperacji z biznesem wydaje się interesującym rozwiązaniem zmierzającym do zwiększenia poziomu aktywności zawodowej ON. O mechanizmach funkcjonowania sumienia i ich wpływie na wybory konsumenckie interesująco mówił dr Maciej Błaszak z Instytutu Filozofii UAM. W wypowiedzi badacza mało było jednak wątków wprost odnoszących się do przedmiotu prelekcji, czyli uniwersalnego projektowania.

 

Druga grupa wystąpień poświęcona była wprost założeniom omawianego dokumentu, jego filozofii oraz trybowi przygotowania. Senator Platformy Obywatelskiej Mieczysław Augustyn (fot.) podkreślił, że osoby z niepełnosprawnością należy wspierać szczególnie w sferze zwiększenia możliwości edukacyjnych i szans zatrudnienia. Te osoby mogą zaoferować znacznie więcej niż od nas oczekują – stwierdził polityk. Przedstawicielka Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania, Justyna Lachor – Adamska zaznaczała, że równouprawnienie nie może oznaczać jakiegokolwiek uprzywilejowania oraz że coraz rzadziej mamy do czynienia z klasycznymi aktami dyskryminacji. Omawiając szczegółowo wskaźniki realizacji poszczególnych priorytetów programu Marcin Halicki wspomniał m.in. o wspieraniu innowacyjnych metod zatrudnienia, elastycznych formach pracy opiekunów, badaniach z zakresu profilaktyki zdrowotnej oraz szkoleniach dla kadry nadzoru budowlanego dotyczących przestrzeni bez barier. Kierownik Biura Informacji WIFOON nie ukrywał, że proces przygotowania dokumentu obfitował w spory merytoryczne. Jak powiedział mi później, podstawowym dylematem odnoszącym się do realizacji wsparcia osób z niepełnosprawnością pojmowanego całościowo (w tym wykorzystania środków pozostających w dyspozycji PFRON) jest wybór, czy wychodząc naprzeciw żądaniom pracodawców skupiać się na refundacji kosztów pracy tych osób, czy też postawić na pomoc w realizacji innych inicjatyw, w tym działań organizacji pozarządowych.  Warto wspomnieć, że wspomniana kontrowersja nie znajduje odzwierciedlenia w debatach partii politycznych, czy środowisk lokalnych aktywistów, które już rozpoczynają do wyborów samorządowych przypadających na listopad tego roku.

 

O komentarz do przebiegu obrad poprosiłem Honoratę Pilarczyk, prezesa działającego w Chodzieży Stowarzyszenia „Bioderko”, laureatkę plebiscytu Człowiek Roku Wielkopolski 2012. Rozmówczyni uczestniczyła w pracach grupy roboczej przygotowującej dokument. Również ona przyznaje, że konsultacje nad nim były burzliwe, jednak udało się wypracować stanowiska, które mogą doprowadzić do jak najszerszego wyrównywania szans osób z niepełnosprawnościami. Panią Honoratę zastanawia też niewielka liczba samych osób z niepełnosprawnością jako liderów organizacji działających na ich rzecz, ona sama należy w tym gronie raczej do wyjątków. Last but not least, uczestniczka spotkania zwróciła uwagę na ograniczoną dostępność serwisu cateringowego podczas konferencji dla osób z dysfunkcją narządu ruchu. O podobnych problemach pisałem wielokrotnie na stronach naszego portalu.

 

Tekst wchodzi w skład cyklu tematycznego „O inkluzji krótko i na temat” w ramach realizacji projektu „Rzetelna informacja zamiast dyskryminacji”, realizowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz