Telepraca - szansą dla osób niepełnosprawnych

marcinl, 6 wrzesień, 2012 - 16:09
Paweł Skalik

 

Zatrudnienie osób niepełnosprawnych

Od dłuższego czasu liczba telepracowników wśród osób niepełnosprawnych wzrasta. Ta forma zatrudnienia staje się coraz bardziej popularna, zarówno dzięki licznym programom ją propagującym, jak i z powodu dużej elastyczności, jaką oferuje pracodawcom i pracownikom. Posiadanie orzeczonej niepełnosprawności w stopniu znacznym, umiarkowanym lub lekkim nie musi stanowić wyroku w postaci bezrobocia. Wciąż wzrasta świadomość społeczna, jak bardzo uczestniczenie w życiu społecznym i zawodowym jest ważne dla każdego człowieka, a szczególnie dla osób posiadających orzeczenie o niepełnosprawności. To właśnie praca nierzadko jest sposobem przezwyciężania swoich różnorakich ograniczeń.  Zapobiega popadaniu w wymuszoną bierność, daje poczucie bycia potrzebnym, umożliwia samorealizację i osiąganie satysfakcji zawodowej, a także poznawanie innych ludzi.

Wiele rodzajów deficytów sprawności znacznie ogranicza niestety dyspozycyjność pracownika. Częstym utrudnieniem w podjęciu aktywności zawodowej jest miejsce zamieszkania kandydatów, uniemożliwiające bezpośredni dojazd do placówki firmy (która znajduje się np. w dużym mieście). W takim przypadku idealnym wyborem  staje się wspomniana telepraca.

Telepraca a Kodeks Pracy.

Zgodnie z Kodeksem Pracy (art. 128) pracownik może świadczyć pracę w zakładzie pracy, ale także w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę. Nie ma zatem przeszkód, by miejscem tym stał się dom pracownika. Praca może być wykonywana regularnie, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej umożliwiających stałą łączność z pracodawcą, a także przekazywanie efektów i wyników działań. Telepraca to wzajemne zobowiązanie: przez pracownika do wykonania określonej pracy, w określonym miejscu i pod jego kierownictwem (niekoniecznie osobistym), a przez pracodawcę do zapewnienia pracownikowi wynagrodzenia i niezbędnego do pracy sprzętu.

Telepraca cieszy się szczególną popularnością w wybranych branżach i zawodach. Ta forma zatrudnienia najczęściej preferowana jest przez tłumaczy, copywriterów, specjalistów ds. marketingu, telemarketerów, handlowców, grafików, programistów, księgowych, itd.

Obowiązki pracodawcy

1.    Pracodawca dostarcza pracownikowi niezbędny sprzęt do pracy, reguluje opłaty za dostęp do Internet,u telefon, fax. Sprzęt musi spełniać wymagania BHP, a w przypadku awarii to pracodawca odpowiada za jak najszybszą pomoc techniczną i jego naprawę.
2.    Pracodawca powinien ubezpieczyć przekazywany sprzęt, pracownik nie ponosi kosztu naprawy.
3.    Telepracownik powinien być traktowany na równi z innymi pracownikami. Ma prawo korzystać z biura firmy, brać udział w szkoleniach, podlega systemom premiowym.
4.    Pracodawca może kontrolować pracownika przy użyciu form elektronicznych, jednak kontrola osobista w domu zatrudnionego nie może naruszać jego prywatności, a więc zawsze musi być poprzedzona zapytaniem i zgodą ze strony pracownika. Kontrola nie może także wpływać na członków rodziny pracownika, czyli utrudniać im codziennej egzystencji.

Obowiązki pracownika

1.    Telepracownik ma za zadanie wykonywać zlecone przez pracodawcę zadania i przesyłać wyniki swoich działań.
2.    Telepracowników dotyczy większość obowiązków, które nakłada się na  osoby świadczące pracę w siedzibie biura.

Trudności telepracownika. Telepraca dobrym wyborem dla osób niepełnosprawnych i młodych matek

Przy podjęciu decyzji o rozpoczęciu aktywności jako telepracownik, warto przeanalizować swoje predyspozycje do tego rodzaju zajęcia. Oprócz kwalifikacji na dane stanowisko należy wykazać dużą motywację i samodyscyplinę. Telepracownik nie podlega stałej kontroli szefa z pokoju obok, dlatego musi być bardziej zdyscyplinowany niż jego koleżanki i koledzy przebywający w siedzibie firmy. Praca w domu niesie także ryzyko trudności w oddzieleniu spraw zawodowych od prywatnych – tutaj także przydatny jest wewnętrzny rygor. Jednak telepraca to przede wszystkim możliwość zatrudnienia w przyjaznych warunkach, dogodnym miejscu, łączenia rodzicielstwa z obowiązkami zawodowymi, a także samorealizacji, niezależnie od zewnętrznych ograniczeń.

Artykuł napisany w ramach projektu „Każdy Inny! Wszyscy Równi!”, realizowanego przez Wielkopolską Radę Koordynacyjną Związek Organizacji Pozarządowych, współfinansowanego ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego.

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz