Konferencja Towarzystwa Osób Niesłyszących

marcinl, 12 październik, 2017 - 11:25
Tomasz Wojczak

Dnia 11 października 2017 r. w Auli Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu odbyła się konferencja poświęcona problematyce funkcjonowania osób z dysfunkcjami słuchu w urzędach i instytucjach oraz w codziennym życiu.

 

Konferencja składała się z dwóch części. Pierwszej części konferencji wystąpiły m. in. Anna Skupień pełniąca funkcję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału PFRON, Katarzyna Lis będąca Pełnomocnikiem Rektora Uniwersytetu Ekonomicznego ds. Studentów z Niepełnosprawnościami oraz Eunika Lech z Towarzystwa Osób Niesłyszących TON - organizacji będącej głównym organizatorem wydarzenia. W części drugiej mieliśmy okazję ponownie wysłuchać referatów Katarzyny Lis, Euniki Lech oraz Anny Warchlewskiej. Referat Anny Skupień miał charakter wprowadzający w problematykę konferencji i w dużej mierze poświęcony był działaniom PFRON adresowanym ku środowisku osób głuchych. Referaty Katarzyny Lis poświęcone były funkcjonowaniu studentów z niepełnosprawnościami na uczelniach wyższych ze szczególnym uwzględnieniem problematyki osób niesłyszących studiujących na poznańskim Uniwersytecie Ekonomicznym. Referat Anny Warchlewskiej nosił tytuł „Obsługa klienta z niepełnosprawnościami  słuchu i wzroku w bankach”. Referaty Euniki Lech dotyczyły problematyki funkcjonowania osób z dysfunkcjami słuchu w urzędach i instytucjach i codziennym życiu.

 

Konferencja była bardzo udana. Szczególnie podobały mi się referaty Euniki Lech. Cechowały się one dużą szczegółowością i niezwykle emocjonalnym, rzadko spotykanym na tego typu wydarzeniach podejściem referentki do podejmowanej problematyki. Szczegółowość wystąpień Euniki Lech nadała konferencji charakter szkolenia - można z nich było wyciągnąć wiele informacji praktycznych przydatnych w kontaktach z osobami z dysfunkcjami słuchu. Eunika Lech pokazała m. in. w swoich referatach obrazowy charakter widzenia osób niewidomych i nie znajomość przez nich pojęć abstrakcyjnych. Szczególnie uderzyło mnie to, ze osoby głuche piszą smsy nie używając pojęć takich jak: czy, w itp. Szokiem było dla mnie również to, że część osób z dysfunkcjami słuchu może postrzegać i traktować język polski, jako obcy. Referat Anny Warchlewskiej zawierał m. in. przedstawienie sytuacji osób głuchych chcących zastrzec kartę bankową po jej zagubieniu. W Polsce można zrobić to jedynie dzwoniąc na bankową infolinię. Jest to dla mnie absurd i forma dyskryminacji osób niesłyszących. Wystąpienie do dotyczyło również udogodnień dla osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu w polskich bankach i porównania tego z sytuacją na zachodzie. Polskie banki wypadły w tym porównaniu bardzo słabo. Katarzyna Lis mówiła w dużej mierze o sytuacji studentów z dysfunkcjami słuchu na poznańskim Uniwersytecie Ekonomicznym, który w części sal zajęciowych zainstalował pętle indukcyjne oraz wysyła swoich pracowników na kursy języka migowego.

 

Podsumowując powyższe rozważania muszę przyznać się do tego, że było to dla mnie pierwsze zetknięcie się z problematyką osób z dysfunkcjami słuchu o takim stopniu szczegółowości. Referaty były bardzo ciekawe. W szczególności zaś wystąpienia Euniki Lech, które cechowały się dużym znawstwem poruszanej problematyki i zostały przedstawione w sposób niezwykle zaangażowany.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz