Konferencja o (nie)dyrektywności

marcinl, 24 listopad, 2017 - 09:30
Tomasz Wojczak

W dniach od 17 do 18 listopada 2017 r. odbyła się kolejna konferencja z cyklu „Spotkania na Tak” zorganizowana przez Stowarzyszenie Na Tak.

 

Konferencja zatytułowana była „(Nie) dyrektywnie - konferencja poświęcona podmiotowości osób z niepełnosprawnością intelektualną”. Podejście niedyrektywne zostało stworzone w latach 40 ubiegłego wieku przez Carla Rogersa. Znane jest również pod nazwą terapii skoncentrowanej na pacjencie. W trakcie tego typu terapii niedyrektywny terapeuta dąży do tego by pacjent swobodnie ujawniał swe uczucia po to by lepiej mógł zrozumieć i zaakceptować samego siebie. Dlatego też podejście to bywa również nazywane humanistycznym. Wszystkie wystąpienia pierwszego dnia konferencji poświęcone były wadom i zaletom tego typu terapii skierowanej ku osobom z niepełnosprawnością intelektualną. Wszystkie referaty przepełnione były głęboko humanistycznym rozumieniem człowieka i jego potrzeb. Konferencja prowadzona była przez Natalię Marciniak-Madejską i Joannę Baszyńską. Obrady zostały otwarte przez Halinę Grzymisławską-Słowińską, Prezes Stowarzyszenia Na Tak, Agnieszkę Cybal-Michalską, Dziekana Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM oraz Jarosław Urbańskiego, prezesa firmy Harpo, którzy przywitali wszystkich obecnych. Konferencję rozpoczął wprowadzający w problematykę niedyrektywności wykład Marii Dąbrowskiej Jędral. Następnie głos zabrała Beata Wacławowicz, która mówiła o swoich doświadczeniach w stosowaniu podejścia niedyrektywnego w pracy pedagogicznej i terapeutycznej. Po dyskusji głos zabrała Katarzyna Ślęczek. Jej wystąpienie poświęcone było superwizji i stosowaniu nagrań wideo w terapii niedyrektywnej. Na wystąpienie Wojciech Kozłowskiego, fizoterapeuty pracującego w Stowarzyszeniu NaTak składały się refleksje praktyka podejścia niedyrektywnego w fizjoterapii. W moim odczuciu był to najmocniejszy punkt konferencji. Podobało mi się zwłaszcza jego humanistyczne rozumienie potrzeb pacjenta i omijające sztywność stosowanych w fizjoterapii metod podejście do jego zadań. Ponadto na trwającym siedem godzin wydarzeniu odbyły się panel dyskusyjny i pokaz sprzętu rehabilitacyjnego. Konferencję zamknął referat Elżbiety Olszak dotyczący granic w stosowaniu podejścia niedyrektywnego. W trakcie przerw trwał wspomniany pokaz sprzętu rehabilitacyjnego w trakcie, którego moją uwagę zwróciła zwłaszcza mini sala doświadczania świata prezentowana przez firmę Harpo. Drugiego dnia konferencji odbyły się warsztaty przepełnione duchem wystąpień z dnia pierwszego.

 

Reasumując kolejna konferencja z cyklu „Spotkania Na Tak” bardzo mi się podobała. Było to dla mnie, jako etnologa bardzo ciekawe doświadczenie. Z konferencji można było dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o podejściu niedyrektywnym stosowanym w różnych dziedzinach wiedzy. Stało się to możliwie dzięki znakomicie przygotowanym prelegentom i interdyscyplinarnemu charakterowi konferencji, który wart jest podkreślenia. Prelegenci przygotowali bardzo ciekawe prezentacje multimedialne, które znakomicie ilustrowały ich słowa.

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

 

fot: Tomasz Wojczak

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz