Konferencja naukowa PFRON na temat autyzmu

marcinl, 14 maj, 2019 - 10:02
Martyna Sergiel

W poniedziałek, 13 maja br.w centrum konferencyjnym Omega w Poznaniu odbyła się  konferencja naukowa  pt.: „Do twarzy mi nie tylko w niebieskim - o  barwach wokół autyzmu w codziennej komunikacji” zorganizowana przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wraz z Wielkopolskim Urzędem Wojewódzkim.

 

Nowoczesne technologie oraz innowacyjne sposoby komunikacji mają kluczowy wpływ na poprawę funkcjonowania w społeczeństwie osób ze spektrum autyzmu. PFRON systematycznie wdraża nowe programy prospołeczne oraz wspiera działania z zakresu aktywizacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych.

 

Konferencja dedykowana była rodzicom, opiekunom, jak również przedstawicielom władz samorządowych, podmiotów publicznych czy też organizacji pozarządowych działających na rzecz osób z autyzmem.

 

Głównym celem wydarzenia było zwrócenie szczególnej uwagi na komunikację z osobami ze spektrum autyzmu. Mówcami byli wykładowcy, szkoleniowcy, innowatorzy techniczni oraz psycholodzy. Wszystkich połączyło jedno, tzn. są praktykami, rodzicami, którzy na co dzień mają kontakt z osobami z autyzmem, pracując w organizacjach pozarządowych oraz różnego rodzaju instytucjach.

 

Po krótkim przywitaniu zebranych przez Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału PFRON - Panią Annę Skupień głos zabrała Prezes PFRON - Marlena Maląg, która przybliżyła plany działania Państwowego Funduszu Rehabilitacji na najbliższy czas, w tym potrzebę  uruchomienia kolejnych programów wsparcia kierowanych do środowiska osób z niepełnosprawnościami. Pani Prezes podkreśliła również główny cel inicjatyw podobnych do tego typu konferencji, jakim jest poznanie potrzeb ludzi o obniżonej sprawności  i wsłuchanie się w głos ich przedstawicieli.

 

Następnie przyszedł czas na prelekcje, poruszające główną tematykę sposobów komunikacji osób ze spektrum autyzmu z otoczeniem.

 

Dla przykładu, Anna Niklewska - pedagog specjalny, opowiadała o sposobach na usprawnienie procesu komunikacji z ludźmi ze spektrum. Oczywiście - co również podkreśliła autorka przemówienia, autyzm nie jest chorobą i nie należy go tak nazywać. Osoby ze spektrum miewają większe trudności w porozumiewaniu się z innymi, jednak należy dodać, że jest to uzależnione również od indywidualnego przypadku, ponieważ istnieją różne stopnie autyzmu.

 

Omówione zostały niektóre strategie terapeutyczne służące usprawnieniu komunikacji i nawiązaniu więzi czy też lepszego porozumienia między obiema stronami. Pani Anna opierała się na własnym doświadczeniu, obrazując słuchaczom techniki pracy zarówno z uczniami ze spektrum, jak również opisując swoją rolę z perspektywy rodzica dziecka  z autyzmem. Podkreśliła ona, że terapia powinna uwzględniać realne możliwości osoby ze spektrum i się na nich opierać, czyniąc kontakt mniej wymagającym i łatwiejszym.

 

Dalsze wystąpienia oscylowały wokół głównego tematu. Magdalena Kaźmierczak przybliżyła metodę nauki komunikacji za pomocą wymiany obrazka (PECS) stosowanej u osób z autyzmem. PECS polega nie tyle na zastąpieniu porozumiewania się obrazkami, ile na przyswojeniu umiejętności komunikowania się za ich pośrednictwem - stwierdziła autorka wykładu. Przykład został zilustrowany poprzez zaspokojenie pragnienia. Przypuśćmy, że komuś chce się pić, a nie potrafi tego zwerbalizować, mowa - nośnik komunikacji zostanie w tym momencie zastąpiona obrazkiem - tłumaczyła Pani Magdalena. Wystąpienie należało do bardzo interesujących i przykuwających uwagę.

 

Kolejne wykłady dotyczyły użycia języka migowego jako formy porozumienia alternatywnego u dzieci ze spektrum. Ciekawie przedstawiono fakty dotyczące języka migowego oraz obalono mity z nim związane. Nieprawdą jest na przykład, że język migowy jest językiem uniwersalnym na całym świecie.

 

Końcowe prelekcje również należały do interesujących, ponieważ poruszały wiele nieoczywistych kwestii, pozwalając z pewnością zapoczątkować dyskusję na temat autyzmu i związanych z nim zagadnień.

 

Podsumowując, należy dodać, że takie konferencje są jak najbardziej cennymi inicjatywami i powinny być kontynuowane w przyszłości. Wciąż mało mówi się o podobnej problematyce, jednak jako uczestnik dzisiejszego wydarzenia muszę stwierdzić, że istnieje duża szansa na zmianę obecnego stanu rzeczy, czego najlepszym dowodem jest właśnie ta konferencja. Trzeba rozmawiać i poruszać powyższe wątki nie tylko w środowisku osób zaangażowanych, mając nadzieję że głos ten nie pozostanie bez echa.

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz